Cross-linking
Keratokonus (ektazije, odnosno izbočenost rožnjače) je bolest relativno slabo proučena. Međutim, njena rasprostranjenost u poslednjih nekoliko godina je povećana. Učestalost kliničkog ispoljavanja keratokonusa u raznim zemljama sveta je različita zbog razlika u njenoj otkrivenosti. Prema podacima SZO učestalost keratokonusa iznosi najmanje 8%, ali ovaj pokazatelj ima tendenciju rasta. Verovatno je porast broja pacijenata od keratokonusa u vezi sa boljom dijagnostikom oboljenja, kao i sa velikim brojem ranije izvršenih refrakcionih operacija sa korišćenjem eksimernog lasera, koje su mogle da se obavljaju uz narušavanje tehnologije.
Normalno rožnjača (prednji deo oka) ima pravilan sferni oblik. Kod keratokonusa oblik rožnjače se bitno menja.
Patogeneza oboljenja je vezana za poremećaj optičko-mehaničkih svojstava osnovne materijerožnjače. Vlakna, koja formiraju njenu osnovu, gube svoju čvrstinu. U vezi sa tim, pod dejstvom očnog pritiska rožnjača počinje da se istura napred, dobijajući izgled konusa. Do narastanjadolazi ili u centralnoj ili paracentralnoj zoni. Na mestima narastanja dolazi do tanjenja rožnjače manje od 500 mkm. Zbog izbočavanja rožnjače dolazi do razvoja astigmatizma, bolesniku slabi vid koji se ne ispravlja potpuno ni naočarima ni kontaktnim sočivima. To su rani stadijumi keratokonusa (st. 1 i 2). U daljem napredovanju dolazi do cepanja jednog od unutrašnjih omotačarožnjače sa formiranjem mrene rožnjače. U ovom stadijumu dolazi do bitnog smanjenja vida. I još gore, moguće je potpuno cepanjerožnjače sa isticinjem očne tečnosti, sve do anatomskog propadanja oka.
Normalno fokus oka se nalazi na mrežnjači i ima izgled tačke. Kod keratokonusa fokus može da bude van mrežnjače i da izgleda kao nepravilna mrlja.
Doskora jedini metod lečenja keratokonusa bila je kontaktna korekcija. Međutim, danas je razvijena i klinički prihvaćena nova efikasna i pristupačna metoda lečenja keratokonusa – metoda fizio-enzimske stabilizacije keratokonusa (cross-linking).
|
|
Suština metode cross-linking se sastoji u stvaranju uslova za formiranje dodatnih veza između molekula kolagena unutar supstance rožnjače. Zbog tih novih veza dolazi do povećanja mehaničke čvrstine rožnjače. Efekat stabilizacije ektazije rožnjače posle izvedenog cross-linking je stabilan po pravilu najmanje 3 godine. Procedura se može ponavljati. Intervencija se obavlja u dve faze. Prva faza se sastoji u tome da hirurg pod lokalnom anestezijom odstranjuje sa površine rožnjače deo epitela. To je potrebno da bi lekoviti preparat mogao da prodre u supstancu rožnjače bolesnika. Druga faza protiče bez učešća lekara. Medicinska sestra u određenim periodima vremena stavlja kapi u oko na koje pada svetlost od specijalnog lasera. Upravo pod dejstvom tih zraka dolazi do učvršćivanja tkiva rožnjače. Osim toga, zbog smanjenja astigmatizma kod bolesnika se povećava vidna oštrina.
|
Celokupna procedura traje oko 1,5 sat. Posle intervencije na oko se stavlja kontaktno sočivo koje se skida nakon 3 dana. Tokom 10-15 dana bolesnik stavlja kapi. |
Posebno treba naglasiti da primena tehnologije cross-linking omogućuje bitno poboljšanje funkcije vida kod pacijenata sa keratokonusom i tankom rožnjačom.
Ako je ranije za poboljšanje vidne oštrine kod takvih bolesnika bila potrebna operacija presađivanja rožnjače, danas je istovremeno sa cross-linkingom moguća i laserska keratektomija (Lasik) radi restauracije refrakcije i poboljšanja oštrine vida do normalnih vrednosti. Međutim, odluku o fizio-enzimskoj proceduri učvršćivanja rožnjače (cross-linking) izolovano ili sa eventualnom laserskom operacijom laser-lekar donosi individualno za svakog konkretnog bolesnika.| © Revida 2009 | |
| Broj poseta |
 |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
